Achtergrond

 

Het Max Plazier Huis

Het Max Plazier Huis is vernoemd naar de vader van de initiatiefnemer Willem Plazier. Max Plazier heeft, met een vasculaire dementie, tot zijn dood in zijn eigen huis kunnen wonen. Hij heeft altijd de vrijheid gehouden om te gaan en staan waar hij wilde, beschermd en liefdevol verzorgd door zijn partner.

Helaas lukt het niet in alle situaties om thuis te blijven wonen met een dementie. Zowel voor de persoon met dementie als voor zijn of haar mantelzorger(s) is het soms beter om een alternatieve woonplek te zoeken. Wij willen in Schagerbrug een plek bieden waar je, zoveel als mogelijk is, kunt leven zoals je gewend was. In een beschermde woonomgeving.

De locatie

Het Max Plazier Huis staat aan de rand van Schagerbrug. Het pand, dat oorspronkelijk gebouwd is als rusthuis Zuiderzon, heeft de laatste jaren dienst gedaan als gemeentehuis van de gemeente Zijpe. Inmiddels is Ron Smit eigenaar en wordt het na een verbouwing verhuurd aan stichting Het Max Plazier Huis.

36 van de 48 appartementen bevinden zich op de begane grond. Het gehele gebouw is omgeven door een grote tuin met een hek, waardoor de bewoners niet zomaar van het terrein af kunnen en verdwalen. De uitgang is niet afgesloten, maar is door de ligging aan de achterzijde van het terrein wel enigszins verborgen.

De tuin maakt een belangrijk onderdeel uit van de leefruimte van de bewoners. Daarnaast zijn er gezamenlijke binnenruimten: een theehuis, theater, koffiehoek, biljarttafel, kapsalon, schoonheidssalon en twee zorgbadkamers met een ligbad.

Kleinschalig wonen

Wij bieden zorg in een ‘kleinschalige woonvorm’. Dit houdt in dat de bewoners in een woongroep wonen en met deze woongroep een ‘groot gezin’ vormen. Er is plaats voor 8 bewoners in een woongroep, er is een vaste groep medewerkers die zorg verleend in de groep.

Met elkaar wordt het huishouden verzorgd: de was, de boodschappen, het eten. Maar ook uitjes worden binnen de woongroep georganiseerd, met elkaar. We hebben zes woongroepen. Wil je op visite bij de buren: dit kan, maar niet binnendoor. Dan doe je even je jas aan en klop je aan, net als bij de buren in een ‘gewone’ straat. En krijgt iemand in het ‘grote gezin’ visite: dan schuiven we er een bordje bij en eet de visite gezellig mee.